வெளியூரில் தமிழ்ச்சங்கம் நடுத்துவது எப்படி?

மரபு விக்கி இருந்து

தாவிச் செல்ல: வழிசெலுத்தல், தேடுக

திவாகர்



சொந்த மண்ணான தமிழ்மண்ணை விட்டு எத்தனையோ லட்சக்கணக்கான மக்கள் அந்நிய மண்ணில் வாழ்கிறார்கள். கலை, பண்பாடு, பண்பு, இவையெல்லாம் குடியேறிய மண்ணில் வேறுபடலாம். நம் மொழி மறந்து வேற்று மொழியைத் தத்து எடுத்து அந்த மொழியில் நம்மையே இழக்கவும் நேரிடலாம். நம் கலாச்சாரம் குடியேறிய மண்ணின் கலாச்சாரத்தில் மறக்கடிக்கப்படலாம். நமக்குத் தெரிந்த நம் மண்ணின் மதிப்பு நம் பிள்ளைகள் அறியாமல் போகும் வாய்ப்பு உருவாக்கப்படலாம். ஆனால் இவை யாவையும் தடுத்து நாம் என்றால் நாம்தான் என உலத்துக்கு எப்போதும் அறிவித்துக் கொண்டே இருக்கும் மேடைதான் தமிழ்ச்சங்கம்.


வெளியூரில் தமிழ்ச்சங்கம் வைத்து அதை சரியாக வளர்ப்பது எப்படி?.....


இப்படி யாராவது கேள்வி கேட்டால் பதில் சொல்ல நான் உடனே பள்ளி மாணவன் கையை தூக்குவது போல தூக்கி விடுவேன்.



ஒன்றா இரண்டா.. பதினாறு வருடம் விசாகப்பட்டினத்து தமிழ்ச்சங்கத்துக்கு ஒரே பதவியில் (செயலாளர்) இருந்த அனுபவம் பேசுகிறது சுவாமி!


1994 ஆம் ஆண்டு விசாகப்பட்டினம் தமிழ்ச்சங்கம் நலிந்து கிடந்த நிலையில் அப்போது செயலற்று இருந்தவர்கள் செயல் புரிய செயலாளர் ஒருவரைத் தேடியபோது நானாக போய் வலிய வலையில் விழுந்தவன்தான். ஆசை யாரை விட்டது. பதவி மோகம் வேறு.. ஒப்புக் கொண்டுவிட்டேன்.. இதோ சென்ற வருடம்தான் விட்டார்கள். (ஆனாலும் பொறுப்புகள் விடவில்லை என்பது இன்னொரு விஷயம்)


சரி..விடுங்கள்.. வெளி மாநிலங்களில் அல்லது வெளிநாடுகளில் தமிழ்ச்சங்கம் நடத்துவது என்பது நிச்சயம் சாதாரண வேலையல்ல...அரசியல் கட்சி கூட சற்று வலிமையும் பணபலமும் "வாழ்க" போட ஆள் பலமும் இருந்தால் போதும் - தேர்தல் வரும்போது யாராவது பெரிய கட்சியோடு கூட்டணி வைத்துக் கொண்டு தேர்தலில் ஜெயித்தோ அல்லது தோற்றுக்கொண்டோ, வெற்றிகரமாக கட்சியை நடத்தலாம்...ஆனால் தமிழ்ச்சங்கங்கள் நடத்துவது எல்லாம் அப்படி அல்ல.


முதலில் ஊரில் எத்தனை தமிழர்கள் இருக்கிறார்கள் என்ற நிலை சரியாகத் தெரியவேண்டும். தமிழன் நிச்சயம் எல்லா மாநிலத்திலேயும், எல்லா நாடுகளிலேயும் நீக்கமறக் குடிபுகுந்துள்ளான் என்கிற விஷயம் தெரிந்ததுதான். அதை விட அந்த ஊரில் எத்தனை பேர் தோராயமாக இருக்கிறார்கள் என்று கணித்துக் கொள்வது நல்லது.


நீங்கள் ஒரு காரியம் செய்யத் துணிந்தீர்களென்றால் அதுவும் நல்ல காரியமென்றால், சமூகத்துக்கு அதனால் நல்ல விளைவுகள் ஏற்படுமென்று உங்களுக்கு நியாயமாகப் பட்டால் உடனே துவங்கிவிட வேண்டும்.தமிழ்ச்சங்கமும் அந்த வகையைச் சேர்ந்ததுதான்.


முதல் குவாலிஃபிகேஷன் : எல்லோரையும் அணைத்துச் செல்லத் தெரிந்திருக்கவேண்டும்.. ’தமிழன் என்றொரு இனமுண்டு, அவனுக்கொரு தனிக் குணமுண்டு’ என்ற நாமக்கல் பிள்ளையவர்களின் வரிகள் அடிக்கடி ஞாபகத்துக்கு வரும். ஏனெனில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாக ஆலோசனை கூறுவார்கள்.. ஒவ்வொரு விதமான சிந்தனை.. பல சமயம் சிந்தனைகள் பலவிதமாக மாறுபடும். ஒருவருக்கொருவர் ஒத்தே வராது. சில சமயம் சண்டைகள், மனஸ்தாபங்கள் இவையெல்லாம் ஏற்படும். இவை அனைத்தையும் பொறுமையாகப் பார்த்துக் கொண்டும், அதே சமயத்தில் அவர்களின் எதிர்மறை யோசனைகளை தவிர்த்தும், ஒரு சில நல்ல கோரிக்கைகளை ஆதரித்தும் கொண்டு செல்ல வேண்டிய பக்குவத்துக்கு நீங்கள் வரவேண்டும். சங்கத்தில் செயல் குழு உறுப்பினர்கள் சிலர் பல சமயம் கூட்டங்களுக்குத் தலையே காண்பிக்கமாட்டார்கள். ஆனால் ஏதாவது ஒரு கூட்டத்துக்கு வந்து சரமாரியான ஆலோசனைகளை அள்ளி வீசிவிட்டு ஏதோ பெரிய கடமையை முடித்தது போல கடமை வீரன் பார்வையையும் மற்றவர்கள் மேல் வீசி விட்டுப் போய் விடுவார். அவர் கூறிய யோசனைகளையும் அவரே அடுத்த நாளும் மறந்து விட்டிருப்பார்... ஒரு வேளை நீங்கள் போன் செய்து அவற்றை ஞாபகம் படுத்தினால்... 'என்ன நான் சொன்னாமாதிரி செஞ்சுட்டீங்களா.. செய்யுங்க சார்.. அப்பத்தான் தமிழ் மன்றம் வளரும்..." என்று இன்னொரு பெரிய பொறுப்பையும் வழங்குவார்.


அடுத்த குவாலிஃபிகேஷன் : நிதி, ஃபைனான்ஸ்... இது இல்லையென்றால்...எதுவும் இல்லை..செயலாளர் என்பவர் செயல்கள் சரியாக நடைபெறத்தானே நியமிக்கப்படுகிறார். என்று யாரும் நினைத்து விடக்கூடாது. நிதி நிலைமை சீராக இல்லையென்றால் முதலில் செயலாளருக்கு மதிப்பு இருக்காது. ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்த வேண்டுமென்றால் அதற்கான நிதி எப்படி என்று திட்டமிடவேண்டும்... யார் ஸ்பான்ஸர்r செய்வார் என்று பார்க்கவேண்டும்.. ஸ்பான்ஸர் என்பது எப்போதுமே குறைந்த அளவில்தான் கிடைக்கும்.. ஏனைய செலவுகளை எப்படி சமாளிப்பது என்று பார்க்கவேண்டும்..டிக்கெட் போட்டால் அவைகளை சரியாக விற்பது எப்படி என்ற கலையைக் கற்றிருக்க வேண்டும்.. இதற்கும் மேலாக செலவு ஏற்பட்டால் யாராவது 'பணம் படைத்தவரை' பக்கத்திலேயே கையில் வைத்துக் கொண்டு காத்திருக்கவேண்டும். பணம் படைத்தவர்தான் பக்கத்திலே இருக்கிறாரே என்று அவரை அடிக்கடி தொந்தரவு செய்யவும் கூடாது. பணமும் அவர் கொடுக்கத் தயாராக இருக்க வேண்டும்..ஆனால் அதை வாங்காத அளவுக்கு செயலாளர் அந்தத் தொடர்பை வைத்துக் கொண்டே இருக்கவேண்டும். (இது எப்படி சாத்தியம் என்று கேட்காதீர்கள்.. சாத்தியமாக்கவேண்டும்).


நிகழ்ச்சிகள் நடத்த ஒரு திறமையான சின்னக் குழுவைப் பக்கத்திலே வைத்துக் கொண்டு நிகழ்ச்சிகளைத் தொடங்குவது எப்போதுமே நல்லது.


நிதி நிலைமையை நன்றாக ஆராய்ந்து பார்த்து விட்டு நிகழ்ச்சியை நடத்துவது நல்லதா -அல்லது நிகழ்ச்சியை நடத்தும் வேலைகளைத் தொடங்கி விட்டு நிதிக்காக அலைவதா என்று யாராவது கேட்டால்...'இரண்டையுமே செய்யலாம்..அவரவர்கள் சாமர்த்தியத்தைப் பொறுத்து..' என்பேன்.


முதலில் சொன்னபடி செய்யும்போது பணம் சேரவில்லை என்றால் நிகழ்ச்சியை நிறுத்திவிட வாய்ப்புள்ளது.


இரண்டாவது வகையில் செய்யும்போது 'குறிக்கோள்' ஸ்ட்ராங்காக இருக்கும் பட்சத்தில் உங்களால் பணம் எப்படியும் சேர்க்கமுடியும்..நிகழ்ச்சியையும் குறிப்பிட்ட காலத்தில் நடத்தமுடியும் ..நிகழ்ச்சி நன்றாக நடைபெறும் பட்சத்தில் பெருமையும் பெறமுடியும்.


இந்த இரண்டாவது வகைப்படிதான் விசாகப்பட்டினம் தமிழ்க்கலை மன்றம் தன் 'நூற்றாண்டு' விழாவை வெகு சிறப்பாக கொண்டாடியது. இந்த இரண்டாவது வகைப்படித்தான் ஆந்திர மாநிலத்திலேயே முதன்முறையாக விசாகப்பட்டினத்தில் தமிழ்ச் சங்கத்திற்கென ஒரு சொந்தக் கட்டிடமே எழுப்பியிருக்கிறோம்.


அடுத்து நீங்கள் ஏற்பாடு செய்யும் விழாவுக்கு கும்பல் சேர்ப்பது. இது மாபெரும் கலை. வீட்டில் டி.வி. அதிலும் பல தமிழ் சேனல்கள், சதா ஏதாவது சினிமா, மெல்லிசை என்றெல்லாம் தொலைக்காட்சிகள் தொல்லை(?) கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் காலக் கட்டத்தில் தமிழ் மன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு தமிழரையும் அவர்தம் குடும்பத்தினரையும் இழுப்பது என்பது ஏறத்தாழ மணலைக் கயிறாக திரிப்பது போலத்தான். ஆனாலும் அவர்களை இழுக்கும் வகையில் நிகழ்ச்சிகள் நடத்திக் காட்ட வேண்டும்.


இது ஒரு மாபெரும் கஷ்டம்தான்.. ஏனெனில் நிகழ்ச்சிகளில் இரண்டு வகை உள்ளன. ஒன்று உள்ளூர்காரர்களை ஊக்குவிக்கும் வகையில் நடத்துவது... இரண்டாவது தமிழகக் கலைத் துறையின் பிரபலங்களை அங்கிருந்து வரவழைப்பது. இந்த இரண்டாவது நிகழ்ச்சிக்கு பெரிய அளவில் கூட்டம் கூட்டலாம்தான்.. டிக்கெட்டுகளையும் கூட விற்று விடலாம்தான்.. ஆனால் இந்நிகழ்ச்சியின் வெற்றிக்கு சங்கம் முழுவதும் ஒத்துழைக்க வேண்டும். எல்லோரும் சேர்ந்து செய்யும்போது கிடைக்கும் வெற்றி சாதாரணமானதல்ல. என்னைக் கேட்டால் இப்படி வெளியூர் பிரபல நிகழ்ச்சிகளை அவ்வளவாகத் தவிர்த்து எப்போதோ ஒருமுறை ஏற்பாடு செய்வதுதான் நல்லது என்பேன்.


உள்ளூர்காரர்களை ஊக்குவிக்கும் நிகழ்ச்சிகளைத்தான் நாம் பெரிதும் விரும்பவேண்டும் என்று சொல்வேன்..காரணம் இவைகளைப் போன்ற நிகழ்ச்சிகளின் போது உள்ளூர் தமிழர்களின் கலை வெளிப்படுகின்றது. தன்னம்பிக்கை பெரிதாகிறது, இந்த தன்னம்பிக்கை உள்ளூர் தமிழர் எதிர்காலத்தில் இவர்கள் முன்னேற பெரிதும் உதவுகிறது.


ஆனால் அந்த வகையில் உள்ளூர்காரர் செய்யும் நிகழ்ச்சிக்கு கூட்டம் கூட்டுவது என்பது மகா கஷ்டம்தான். இதற்கும் ஒரு வழி வைத்துள்ளோம்..எல்லோரும் சேர்ந்து நிதிவகைகளில் உதவிசெய்து இரவுச் சாப்பாடு வைத்துவிடுவோம்.. அனைவரும் சேர்ந்து அதுவும் தமிழர் உணவு வகைகளை, உண்ணும்போது எல்லோருக்குமே தனி இன்பம் உண்டாகும்தான்.


அதே சமயத்தில் இடையிடையே நாம் நம் மொழியை வளர்க்கவும் வழி செய்து கொண்டே இருக்கவேண்டும். ஆங்கிலமும், வசிக்கும் நாட்டு மொழியும் நம்மை ஆக்கிரமிக்கும் நேரத்தில் தாய் மொழியை வளர்ப்பதில் பெரும்பொறுப்பும், பங்கும் தமிழ்ச்சங்கத்துக்கு இருக்கிறது என்பதையும் மறக்கலாகாது. இது நமக்கு நம் தமிழன்னை போட்டிருக்கும் ஆணை என்பதும் மனத்தில் இருத்தவேண்டும். இதற்காகவே விசாகப்பட்டினத்தில் பாரதி விழாவை மிக முக்கியமான விழாவாகக் கொண்டாடுகிறோம். இதற்கு முன்பு என் இளைய வயதில் விஜயவாடாவில் இருந்தபோது கூட எம் இளைஞர் சங்கம் சண்டை போட்டு அங்கே பாரதி விழாவை ஆரம்பித்துத் தொடரச்செய்தோம். பாரதி விழாவானது நமக்கு அந்த மகாகவி கொடுத்த மிகப் பெரிய வரப்பிரசாதம். அந்த விழாவை ஒரு முறை நடத்திப் பார்த்தால்தான் தெரியும். ஆஹா.. நம் பிள்ளைகளுக்கு தமிழ் படிக்க எப்படியெல்லாம் வாய்ப்புகள் உள்ளன என்பது தெரியவரும்.


யாராவது எதையாவது குறை சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாலும் நாம் கண்டு கொள்ளக் கூடாது.. கோபமும் கொள்ளக்கூடாது. கோபம் பொதுவாக யாருக்கு வந்தாலும் வரலாம்.. ஆனால் இந்த செயலாளருக்கு மட்டும் வரவே கூடாது. மனதில் உறுதி வேண்டும்.. இந்த உறுதி பல கட்டங்களில் காப்பாற்றும்.


வெளி மாநிலங்களில், வெளிநாடுகளில் தமிழ்ச் சங்கத்தை நடத்தும் பொறுப்பாளர்கள் பாடு எங்கேயுமே திண்டாட்டம்தான். நம் மக்களே நமக்கு ஒத்துழையாமையாக இருப்பது என்கிற உண்மை கசக்கும்தான். இத்தனையும் மீறித்தான் தமிழ்ச்சங்கங்கள் செயல்படுகின்றன. இந்தக் கஷ்டங்களையெல்லாம் பொதுவாக உள்ள எல்லா தமிழ்மன்றங்களுமே அனுபவிக்கின்றன என்றுதான் சொல்லவேண்டும். ஆனால் கஷ்டப்பட்டு மன்றத்தைக் கொஞ்சம் பலமாக வளர்த்து விட்டீர்களென்றால் மன்றம் தானாக் பீடு நடை போடும். பலம் என்பது பணம் சேர்த்து வைப்பது, கட்டடம் எழுப்புவது, ஆயுள் சந்தா உறுப்பினர்கள்களை அதிகப்படுத்துவது..இவை போன்றவைதான்.



கணக்கு வழக்குகளைப் பொறுத்தவரை கண்காணிப்புடன் செயல்படத்தான் வேண்டும். பொதுச் சபை என வந்துவிட்டால் எல்லோருமே கணக்குக் கேட்பார்கள். நியாயமாக இருக்கும் பட்சத்தில் எந்தவிதக் கவலையும் படத் தேவையில்லை. சிலர் வேண்டுமென்றே குறை சொன்னாலும் அதை அலட்சியப்படுத்தவும் தயங்கக் கூடாது.


ஆனாலும் நமக்குள் ஒரு சேவைமனப்பான்மையை இந்த தமிழ்ச்சங்கப் பொறுப்புகள் நிச்சயம் வளர்க்கின்றன. இன்னொருவர் துன்பப்படுவதை நாம் பொறுத்துக் கொள்ளாத மனநிலையைப் பெறுகிறோம். தமிழின் மீதும் தமிழரின் மீதும் நமக்கு இருக்கும் பெருமையும் கூடுகிறது. நம் கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாத்து வருகிறோமே என்ற பெருமையும் கூடுகிறது. நம் வருங்காலச் சந்ததியினருக்கு தமிழ் உணர்வு ஊட்டப்படுவதில் நமக்கும் சிறு பங்கு உள்ளதே என்ற திருப்தி ஏற்படுகின்றது.


சங்கம் வளர்ப்போம் – தமிழை வளர்ப்போம்.


--Ksubashini 10:09, 27 ஆகஸ்ட் 2011 (UTC)



பங்களிப்பாளர்கள்

Ksubashini

இப்பக்கம் கடைசியாக 27 ஆகஸ்ட் 2011, 10:09 மணிக்குத் திருத்தப்பட்டது. இப்பக்கம் 1,222 முறைகள் அணுகப்பட்டது.